We moeten voortaan de besturingssystemen op het netwerk kunnen identificeren, de registers van de verschillende toestellen inspecteren, gedetailleerde informatie verzamelen over de toepassingen die op de randapparaten worden uitgevoerd, de updates controleren, de profielen… Wat, in het bijzonder van de USB-sleutels? Werden deze niet gebruikt om het virus Conficker te verspreiden? Hebben we niet meegemaakt hoe deze de automatische leesfunctie uitschakelde?
Een ander voorbeeld zijn de smartphones, waarvan de gleuf voor microSD-kaart een open deur is voor hackers. Maar ook de webcams zijn maar zelden beveiligd. We vermelden nog de portables met geïntegreerde 3G-modem, een ander soort bedreiging van de randapparatuur. Via een geavanceerde NAC-oplossing kan men de rechten van zijn eigenaar controleren, nagaan of hij niet werd ontslagen en, indien nodig, de verbinding ‘uitschakelen’.
Er bestaat dezelfde bezorgdheid voor de “uitgenodigde” gebruikers. Het beheer ervan wordt complexer omdat er vandaag een echte granulariteit nodig is in de definitie en de toepassing van de toegangsregels. Welke rechten heeft deze nieuwe zelfstandige medewerker wiens missie binnen zes maanden ophoudt? En welke rechten heeft de revisor, die maar korte tijd ter plaatse is maar een diepgaande toegang nodig heeft? We hebben het begrepen, we moeten voldoende weten over de gebruikers en hun toestellen.