We kunnen het niet vaak genoeg zeggen: de mens is de eerste bron van de kwetsbaarheid van een informatiesysteem. Een nieuwe illustratie hiervan wordt geleverd door blogger Robert Graham. Hij analyseerde 20 000 paswoorden die door piraten werden ontfutseld en gepubliceerd na het hacken van de site phpbb.com. 
Terwijl de beste praktijken een combinatie van letters en cijfers aanbevelen in een paswoord, is een derde van de websitegebruikers tevreden met een woord uit het woordenboek. De grote meerderheid kiest een eenvoudige term die bijvoorbeeld een fruit of een kleur aanduidt, eerder dan een abstract concept of een woord met een bijzondere spelling. 16% van de paswoorden zijn voornamen, wat nog meer voor de hand ligt; de piraten die willen inbreken bij een gebruiker waarvan ze de identiteit kennen, krijgen het zo nog eenvoudiger.

Voor 14% van de gebruikers is het paswoord opgebouwd uit een serie naast elkaar liggende toetsen op het klavier. Zoals te verwachten valt, zijn de combinaties “123456” en “qwerty” altijd op kop, gevolgd door combinaties van het type “1a2z3e” of “1aqw2zsx”, twee codes “die zijn uitgedrukt in azerty”. Deze komen zo vaak voor dat ze geen enkele bescherming bieden. En 4% van de gebruikers tenslotte kiest voor de term “paswoord”…

“Cloud” hier, “cloud” daar… Maar waar hebben we het nu eigenlijk over? De Engelse KMO’s begrijpen niet goed welke lading de term Cloud Computing dekt. Dit blijkt uit een enquête die werd gehouden bij 1.500 kleine en middelgrote Britse en Amerikaanse bedrijven door het studiebureau Vanson Bourne.

Eerste vaststelling: 57% van de Britse en 58% van de Amerikaanse KMO’s kennen de term “cloud computing”, die duidt op de toegang tot gehoste informatica-infrastructuur en –diensten, eenvoudigweg niet. Tweede vaststelling: gesteld dat het concept hen interesseert, weten 27% van de ondervraagde Britten niet hoe ze deze ‘cloud’ zullen gebruiken in parallel met hun andere IT-toepassingen. Hetzelfde geldt voor 33% van de Amerikaanse KMO’s.

Kortom, de term blijft raadselachtig. En hij zaait eerder verwarring dan dat hij aantrekt. Dat is te wijten aan zijn promotoren, de ‘groten’ uit de industrie die de definities voor één enkel concept vermenigvuldigen.

De vermeerdering van kernen in servers gaat te snel; de software is nog niet klaar voor een dergelijke capaciteit. “Het is zoals wanneer je een Ferrari-motor in een gokart steekt. De kracht is er wel, maar je kan die maar beperkt gebruiken omdat het design er niet op is afgesteld”, aldus de Gartner Group.

Volgens het analistenbureau zal het dit jaar nog mogelijk zijn om servers te hebben met 256 rekeneenheden (processors met 8 kernen, vermenigvuldigd met 32 sockets), terwijl de virtualisatiesoftware er maar 64 kan beheren!

Het probleem beperkt zich niet tot servers. De werkposten worden ook multikernen en slepen het geheel van de software-industrie mee in hun kielzog. Terwijl volgens een enquête van Evans Data slechts 3% van de ontwikkelaars tijdens de laatste zes maanden van 2008 instructies hebben ingevoerd in hun code om dit soort parallellisme te beheren…

We komen aan een breekpunt. Met de sequentiële ontwikkeling werd de wet van Moore probleemloos toegepast: de ontwikkelaar kon op zijn gemak profiteren van het verhoogd prestatievermogen. Met de multikern-machines is deze winst veel moeilijker te realiseren. En inderdaad, als je wil dat een software de vruchten plukt van een multikern-platform moet je het gewoonlijk herschrijven… Je moet de partijen identificeren die je parallel kunt laten werken en instructies introduceren om de verschillende threads te beheren op het niveau van de rekeneenheden (toewijzing van geheugen, verdeling van de taken, enz. )…