Voorbij de fysieke grenzen van opslag

“Om echt voordelig te zijn moet de volledige infrastructuur gevirtualiseerd en geïntegreerd worden.”

William Bruninx, Global Services, Pre-Sales Practices Manager, EMC

De specialisten van de Butler Group schatten dat de virtualisatie van infrastructuren de kosten van rekencentra kan verminderen met 40% en in sommige gevallen zelfs tot 60%. Zo kan de consolidatie van 205 dualcore servers zich vertalen in een besparing van zo’n 2,8 miljoen EUR in drie jaar. Op voorwaarde dat, benadrukken dezelfde experts, de virtualisatie van de servers nauw verbonden is met het einde van het opslaan in silo’s. Anders gezegd doet de virtualisatie van servers er goed aan niet alleen de opslag in het netwerk te brengen, maar ook zijn virtualisatie.

“De virtualisatie van servers heeft voor een revolutie gezorgd op de markt; niemand zou op het idee komen om weer achteruit te gaan. Toch moet de volledige infrastructuur worden gevirtualiseerd en geïntegreerd om van een groot voordeel te kunnen spreken. Kijk maar naar wat VMware voorstelt met vSphere 4, een globalisatie van de netwerkopslag en de opslag,” bevestigt William Bruninx, Global Services, Pre-Sales Practices Manager, EMC.

Rond een nieuwe hypervisor beschrijft VMware een omgeving die grondig is veranderd. Samengevat, terwijl Virtual Infrastructure 3 op servers was gericht, breidt vSphere 4 de voordelen van virtualisatie uit tot het geheel van de bijbehorende middelen, anders gezegd: opslag en netwerk. Deze stap vooruit in de decorrelatie tussen de hard- en softwarelagen zou moeten helpen om informaticadirecties te bevrijden van de onderhoudskosten van de bestaande infrastructuur. Vandaag kunnen ze maar 5% van hun budget besteden aan de verbetering van hun infrastructuur, terwijl ze 43% moeten besteden aan het onderhoud ervan.

“Apart beschouwd ontsnapt de opslag niet aan deze trends,” bevestigt Bernard Drappier, District Manager, EMC Luxembourg. “Er moet altijd meer informatie worden opgeslagen en beschermd waarvoor we een steeds groter niveau van beschikbaarheid eisen, terwijl de middelen net worden geblokkeerd.”

De consolidatie van de opslag op de SAN en NAS-platformen, eerste etappe van het virtualisatiefenomeen, lijkt veraf. Het was in het begin van de jaren 2000. De ambitie was toen om zich los te maken van rekken en fysieke opslagservers. “Nodig, maar onvoldoende,” meent William Bruninx vandaag.

Met Virtual Matrix Architecture verandert EMC van paradigma. “In een opslagsysteem zijn de fysieke functies goed gescheiden – beheer van de cache, de schijven en de gegevens. Er is dus geen scheiding meer. Een nieuwe matrix beheert de nieuwe functies om de datastroom te optimaliseren.”

Met in het vooruitzicht de mogelijkheid om honderdduizenden TB opslag te kunnen ondersteunen, tientallen miljoenen IOPS, honderdduizenden virtuele VMware-servers, binnen één enkele opslaginfrastructuur. Prestaties dus, maar ook de efficiëntie van een “scale-up”-infrastructuur die kan evolueren door de verhoging van de capaciteiten van de hardware, met de flexibiliteit en het economische karakter van een “scale-out”-architectuur. Met andere woorden wordt het mogelijk om de fysieke beperkingen van de opslagsystemen achterwege te laten.

Belangrijk in omgevingen van hiërarchisch ingedeelde opslag is om de data te kunnen verplaatsen, zonder dat de dienst wordt onderbroken, tussen verschillende categorieën van opslag en RAID-beveiliging, met inbegrip van de ultrakrachtige Flash-schijven, de traditionele Fibre Channel-schijven en de SATA-schijven met hoge capaciteit. “Kortom, de gegevens kunnen verplaatsen in minder tijd met een minimale impact op de globale prestaties, en tegelijkertijd de lokale replicatie of de replicatie op afstand actief houden om een permanente bescherming te garanderen,” zegt Bernard Drappier.

De inzet is duidelijk: de prestatie aan de capaciteit aanpassen. Met FAST (Fully Automated Storage Tiering), maakt EMC het bijvoorbeeld mogelijk om de verplaatsingen van gegevens te automatiseren doorheen verschillende opslaglagen via bedrijfsregels, voorspellende modellen en toegangsmodellen in reële tijd. Het objectief bestaat erin de beste dragers te gebruiken. De ene keer zullen het Flash-schijven zijn voor de toepassingen die hoge prestaties en hoge niveaus van betrouwbaarheid vereisen; dan weer SATA om de ROI te verbeteren en de TCO te verminderen.

Op termijn zal het datacenter virtueel worden. Cisco, VMware en EMC werken er samen aan. Het gaat dus om een integratie van de hele hoop, van de toepassingen tot de netwerkinfrastructuur, over de virtualisatie tot de opslag. “We zien de contouren van het volgende platform van het virtuele data center, met zijn infrastructuurdiensten en zijn toepassingsgerichte diensten, becommentarieert William Bruninx. Evolutievermogen, beveiliging en administratie van de virtuele diensten moeten een coherent en soepel geheel vormen, die de mobiliteit van de toepassingsgerichte lasten mogelijk maakt. De beschikbaarheid van de diensten zal er alleen maar groter door worden, en we winnen ook door het onbeperkte evolutievermogen en de snellere heropstart van activiteiten.”

Hoe moet je strategie en een optimaal functioneren van systemen met elkaar verzoenen? Hoe ga je de meest ingewikkelde informaticaproblemen oplossen, de levering van de toepassingen versnellen of de risico’s beheren als een groeiend deel van het budget en van de middelen bestemd is voor routinezaken?

Voor EMC moet het datacenter worden ‘veranderd’. En dus moeten de objectieven en de arbeidsprocedures diepgaand herzien worden, het datacenter moet ‘getransformeerd’ worden, in staat zijn om een levering te definiëren en te garanderen terwijl het tegelijkertijd de teams inspireert om de nieuwe strategieën, infrastructuren en praktijken snel aan te nemen. En het moet vooral van model veranderen. Het datacenter mag geen kostencentrum meer zijn, afgescheiden, gericht op technologieën. Het moet duidelijk gericht zijn op “diensten”, een echte toegevoegde waarde bieden door diensten te leveren tegen aantrekkelijke prijzen; het moet ook “reactief” zijn door zich snel aan te passen aan onvoorziene omstandigheden, met diensten zoals de bevoorrading; en tenslotte moet het “geautomatiseerd” en “beveiligd” zijn.

Van de eerste initiatieven die genomen moeten worden, heeft EMC er zes geïdentificeerd.

° Een dienstencatalogus definiëren – Eerste etappe van de transformatie is het optekenen van de bedrijfsnoden, ze omzetten in objectieven met een technisch serviceniveau, en daarna een aangepaste referentiestructuur bepalen om de vereiste diensten te leveren.

° Herfactureren – Als de financiële invloed van de IT-keuzes niet te controleren valt, is de IT-prestatie als service gedoemd om te mislukken. U moet er dus de kost van kennen en deze afficheren in de dienstencatalogus om naderhand te kunnen herfactureren.

° Consolideren en virtualiseren – Als de voordelen van de consolidatie en de virtualisatie goed gekend zijn, gaat het erom de verwachtingen precies te definiëren en tegelijkertijd rekening te houden met de uitdagingen van de kosten die inherent zijn aan de tools en de exploitatie.

° De processen optimaliseren en rationaliseren – De organisatie veranderen om ze af te stemmen op de nieuwe processen. De complexiteit ervan niet onderschatten: een proces omvat over het algemeen componenten die worden beheerd door verschillende personen binnen de IT-afdeling.

° Automatiseren – Na te hebben geoptimaliseerd en gerationaliseerd, zorgt het automatiseren ervoor dat je vermijdt om oude processen te gebruiken die ongetwijfeld meer vertrouwd zijn maar waarvan de efficiëntie betwistbaar is.

° Van gedrag veranderen – Veranderen moet werknemers de mogelijkheid geven om een beter en duidelijker beeld te krijgen van hun rollen en verantwoordelijkheden. Dit leidt tot een vernieuwde motivatie in plaats van het gevoel van angst dat te merken is bij veranderingsprogramma’s.